Hekatomb - Shade of Life, Light of Death (Self-released 2021)

Ostatnio trafiam na materiały/zespoły, które grają naprawdę świetną muzę, na wysokim poziomie, mającą niezaprzeczalny potencjał, ale albo wydawane są przez zagraniczny label (z braku zainteresowania lub poważnej oferty w kraju), albo muszą wypuszczać materiał swoim własnym sumptem. Szczeciński Hekatomb to właśnie ten drugi przypadek. Słuchałem i pisałem o pierwszej Epce zespołu, teraz trzymam w dłoniach kolejną - "Shade of Life, Light of Death", która gra w tle podczas pisania. Poziom materiału jest tak samo wysoki, jak w przypadku "Crone Times Come", a nawet wyższy. Kompozycje są wciągające, rozbudowane, urozmaicone, z niesamowitą atmosferą. Na nowy materiał składają się dwie prawie 20 (dokładnie 17:17, każdy) minutowe utwory, co czyni go dłuższym od poprzednika. Nigdy nie byłem przeciwnikiem takiej formy, mam tu na myśli długie kompozycje. Przyzwyczaiły mnie do tego chociażby stare płyty Mortiis. Jeżeli numer jest bogaty, odpowiednio urozmaicony, to to kompletnie nie przeszkadza. Ma się wrażenie obcowania z muzyczną opowieścią. Hekatomb zbalansował tu klimatyczną, black metalową nawałnicę, która dominuje nad pierwszą połową utworu otwierającego i powraca z końcem drugiego, z wolnymi pasażami i ogromną dawką ciekawego, nostalgicznego tła i posępnej, tęsknej aury. Bardzo pasuje to do tematyki śmierci i tej szarej strony ludzkiej egzystencji, jaka jest tu poruszana. Jeszcze ta krótka partia czystej gitary pod koniec... Coś pięknego. Gdyby "Shade of Life, Light of Death" był pełnym albumem to z pewnością byłby jednym z tych najlepszych, jakie do tej pory usłyszałem w 2021 roku. Hekatomb to moim zdaniem już ta sama liga co Martwa Aura, czy Above Aurora. Nie jest to dokładnie to samo granie, ale te zespoły mają ze sobą sporo wspólnego, już w samej kwestii kreowanej atmosfery lub poruszanej tematyki. Moim zdaniem Hekatomb zasługuje na wydawcę z prawdziwego zdarzenia i docenienie. Bardzo chciałbym mieć na półce winyl z przedstawianą tutaj Epką. Chcę jeszcze wyrazić podziw i szacunek dla formy wydania CD. Mimo iż jest to CDr, to poligrafia zrobiona jest na najwyższym poziome - gruby szorstki papier, esencjonalne kolory i bardzo dobry design dodający swoje trzy grosze do odbioru płyty. Jak się chce, to i we własnym zakresie można porządnie wydać płytę.

https://www.facebook.com/Hekatombband

English translation:

Recently I come across materials/bands that play really great music, on a high level, with undeniable potential, but either released by a foreign label (due to lack of interest or a serious offer in the country), or they have to release the material on their own. Hekatomb from Szczecin (Poland) is the latter case. I listened and wrote about the band's first EP, now I have another release in my hands - "Shade of Life, Light of Death", which is playing in the background while writing. The material level is as high as that of the "Crone Times Come", or even higher. The compositions are captivating, extensive, varied, with an amazing atmosphere. The new material consists of two almost 20 (exactly 17:17 each) minute songs, which makes it longer than its predecessor. I have never been against this form, I mean long compositions. Old Mortiis albums have got me used to it. If the track is rich, appropriately diversified, it doesn't bother you at all. It feels like communing with a musical story. Hekatomb has balanced an atmospheric black metal storm that dominates the first half of the opening track and returns at the end of the second, with slow passages and a huge dose of interesting, nostalgic background and a gloomy, longing aura. It fits very well with the subject of death and the gray side of human existence that is being mentioned here. And this short line of clean guitar at the end ... Something beautiful. If "Shade of Life, Light of Death" was a full album it would surely be one of the best I have heard in 2021 so far. Hekatomb is, in my opinion, in the same league as Martwa Aura or Above Aurora. It's not exactly the same playing, but these bands have a lot in common, in terms of the atmosphere they create or the topics they deal with. I think Hekatomb deserves a true publisher and appreciation. I would love to have a vinyl on the shelf with the EP presented here. I would also like to express my admiration and respect for the form of the CD release. Although it is a CDr, the printing is made at the highest level - thick, rough paper, essential colors and a very good design that adds its three cents to the record appreciation. Seems If you want, you can also put out a proper looking release on your own.

Hekatomb - Crone Time Comes. This Life Comes To An End (Self-released 2020)

Hekatomb to nowy black metalowy projekt ze Szczecina, parający się surową, atmosferyczną formą tej sztuki. "Crone Time Comes" to brzmienia przede wszystkim sceny przełomu lat dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych. Mam tu na myśli głównie Mayhem, Gorgoroth, fińskie Behexen czy Musta Surma. Owo diabelstwo jest tu podane w swoistej, lekko rytualnej, posępnej otoczce, jest sporo fajnych riffów zbudowanych na patentach znanych chociażby z "De Mysteriis Dom Sathanas", słychać to już od pierwszego utworu i nie pomyli się tego z niczym innym. Widać, że płytę stworzono z pasji do tematu i trzyma się ona tych szlachetnych wzorców przez całą swoją długość, korzystając ze sporego wachlarza urozmaiceń klimatu, aby nie wyczerpać formy. Są fajne zwolnienia, lekko melodyjne partie gitar, odrobina klawiszy w tle, miejscami jakby recytowane partie wokalne. W kwestii tego, co dzieje się na płycie stricte względem budowanej tu atmosfery, to można przywołać jeszcze takie zespoły jak Black Altar, Watain, Horna, Acherontas, Aethyrick itd. Generalnie jest to ta rytualna otoczka, wrażenie jakiegoś misterium, które okala mrok, kadzidła, świece i ponure inkantacje. Naprawdę nieźle to współgra z muzyką i daje finalnie bardzo ciekawy efekt. Po prostu dobrze się tego słucha. To przemyślana i dojrzała płyta, której na dobrą sprawę niczego nie brakuje. Jak na początek, to wróży bardzo dobrze. Może i "Crone Time Comes" nie wybija się wśród jej podobnych, nie ma tu niczego, czego już bym gdzieś nie słyszał (cholernie trudno jest obecnie znaleźć coś, co byłoby jakoś szczególnie mocno oryginalne, taka prawda), ale to nie stanowi o tym, że jest słaba. Mamy tu bowiem do czynienia z solidnym w swojej niszy dziełem, które warte jest tego, by je Wam z czystym sumieniem polecić.

https://www.facebook.com/Hekatombband/
https://hekatomb.bandcamp.com/

English translation:

Hekatomb is a new Black Metal project from Szczecin (Poland) performing raw, atmospheric form of this art. "Crone Time Comes" are sounds primarily of the turn of the 90s/2000s scene. I mean mainly Mayhem, Gorgoroth, Finnish Behexen or Musta Surma. This hellish stuff is given here in a peculiar, slightly ritual, gloomy incarnation, there are a lot of cool riffs built on patents known from "De Mysteriis Dom Sathanas", this can be heard from the first song and you can't confuse it with anything else. You can see that the album has been created out of passion for the subject and sticks to these noble patterns throughout its entire length, using a wide range of climate variations not to exhaust the form. There are nice slower parts, varied guitar lines, a bit of keys in the background, vocal parts recited in some places. In terms of what is happening on the album, strictly in relation to the atmosphere built here, you can also recall such bands as Black Altar, Watain, Horna, Acherontas, Aethyrick, etc. Generally it is this ritual feel, the impression of some mystery surrounded by darkness, candles and grim incantations. It really goes well with the music and finally gives a very interesting effect. It gives a good listening. This is a well thought-out and mature album, which basically misses nothing. As for the beginning, it is remarkable. Maybe "Crone Time Comes" does not stand out among other similar releases, there is nothing here that I would not hear somewhere else (it's damn difficult now to find something that would be particularly original, this is true), but that does not mean that the record is weak. We are dealing here with a work that is solid in its niche and is worth recommending to you with a clear conscience.