Trzeci już krążek w dorobku Demonic Temple był jedną z bardziej wyczekiwanych przeze mnie płyt. Poczynania zespołu śledzę od samego początku i dwa poprzednie materiały oceniałem bardzo wysoko, do tej pory do nich wracam. Gdy wreszcie dotarł do mnie "Through the Stars Into the Abyss" byłem nim zaskoczony. Mam za sobą już kilka przesłuchań i wciąż mam wrażenie, że nie wszystko odkryłem. Płyta mnie bardzo zaintrygowała. Z całą pewnością zespół nie powielił tu żadnego z poprzednich dzieł, rozwinął swój styl do formy nieokiełznanego, przestrzennego chaosu. Album pełen jest ostrych, nienawistnych dźwięków, które rozbrzmiewają w bezkresnym tle. Wokale są pełne gniewu, wykrzyczane w mroczną pustkę, w której od czasu do czasu przewija się jakaś odległa melodia nadająca płycie refleksyjnego, astralnego, ale wciąż ekstremalnego charakteru. Nie spotkałem się chyba jeszcze z płytą, w której taka forma zderzyłaby się z tak mocno obecnym muzycznych chaosem. Klimat jest bardzo oryginalny, na wskroś mroczny, zderzają się tu ze sobą pozornie dwa różne żywioły, tworząc nową jakość w black metalowej sztuce. Myślę, że będę jeszcze musiał poobcować z tą płytą dłużej, żeby wyłapać cały jej potencjał, bo on tu niewątpliwie jest. "Through the Stars Into the Abyss" budzi emocje, jest nieoczywista. Demonic Temple stworzyli bardzo ambitne i przemyślane dzieło, nie dziwię się, że album już zaczął się pojawiać na szczytach zestawień u ludzi, którzy już mieli okazję jej posłuchać. Ja bardzo polecam zmierzyć się z tym dziełem, bo jest to materiał, który długo będzie na ustach fanów ekstremalnego grania i niebawem zawojuje scenę.
English translation:
The third album in Demonic Temple's output was one of the most anticipated albums by me. I have been following the band's activities from the very beginning and I have rated the two previous materials very highly and I keep coming back to them. When "Through the Stars Into the Abyss" finally hit me, I was surprised by it. I've already had a few listenings behind me and still feel like I haven't discovered everything. The album intrigued me a lot. Certainly, the group didn't duplicate any of their previous works here, they developed their style to the form of untamed, spatial chaos. The album is full of sharp, hateful sounds that resonate in the endless background. The vocals are full of anger, shouted out into a dark void where some distant melody passes from time to time and gives the album a reflective, astral, but still extreme character. I don't think I have come across an album in which such a form would collide with the present musical chaos. The atmosphere is very original, thoroughly dark, seemingly two different elements collide here, creating a new quality in black metal art. I think I will have to deal with this album longer to catch its full potential, because it is undoubtedly here. "Through the Stars Into the Abyss" evokes emotions, it is not obvious. Demonic Temple created a very ambitious and thoughtful work, I am not surprised that the album has already started to appear at the top of the charts of people who have already had the opportunity to listen to it. I highly recommend checking this out, because it is a material that will be mentioned by fans of extreme music for a long time and will soon conquer the scene.
