The Devil's Sermon - Rydwany Ognia (Putrid Cult 2020)

Najnowsza EPka od The Devil's Sermon to najlepszy, powtarzam, najlepszy black metalowy materiał, jaki pojawił się od początku 2020 roku! Świetnie brzmiący, klimatyczny i autentycznie porywający w tym swoim diabelstwie. Ma się ochotę odpalać go wciąż od nowa. Materiał otwiera cover Bathory "Chariots of Fire" (z polskim tekstem!), a potem mamy trzy autorskie kompozycje, również z tekstami w ojczystym języku. Cover, co trzeba przyznać, wyszedł przednio. Z nowym aranżem, dodatkiem skrzypiec na wstępie, sprawia wrażenie, jakby był dziełem zespołu, a to już coś. Reszta kompozycji muzycznie przypomina mi te trochę starsze dokonania Samael ("W Otchłani na Swoim Miejscu"), Marduk czy Gorgoroth, ale to bardzo luźne podobieństwa. Myślę, że The Devil's Sermon wyrobił sobie już swoje własne brzmienie i charakter, a "Rydwany Ognia" tylko mnie w tym utwierdzają. Poza typowo złowieszczymi, surowymi partiami jest w tym jakaś doza melodii oraz bardzo wyraziste riffy. No i ta estetyka... Perfekcyjnie korespondująca z muzyką. Za okładkę EPki też należą się oddzielne wyrazy uznania. Robert A. von Ritter wykonał tu kawał świetnej roboty!
Cieszy mnie fakt, że nasza scena podziemna wciąż może pochwalić się wydawnictwami o tak niezaprzeczalnej jakości jak "Rydwany Ognia" i tak skutecznie zmiatać konkurencję. Pamiętam, jak obiecujący był debiut The Devil's Sermon i z jaką ciekawością wyglądałem tego, jakim materiałem nas uraczą w przyszłości. Niniejsza EPka nie zawiodła i podniosła poprzeczkę jeszcze wyżej. Podsumowując, o to w tej sztuce chodzi i tak należy to robić! Kawał niesamowitego Black Metalu!

https://www.facebook.com/TheDevilsSermon/
https://thedevilssermon.bandcamp.com/
https://www.putridcult.pl/

English translation:

The latest EP from The Devil's Sermon is the best, I repeat, the best black metal material that appeared since the beginning of 2020! Great sounding, atmospheric and genuinely captivating in its devilishness. You want to play it again and again. The material opens with a cover of "Chariots of Fire" by Bathory (with Polish lyrics!), and then we have three original compositions, also with lyrics in Polish language. Cover, what has to be admitted, turn out magnificent. With a new arrangement, the addition of a violin at the beginning, and as if this piece was the band's own composition, and that's something. The rest of the piece musically reminds me of the slightly older achievements of Samael ("W Otchłani na Swoim Miejscu"), Marduk or Gorgoroth, but these are very loose similarities. I have the impression that The Devil's Sermon has already developed its own sound and character, and "Rydwany Ognia" only confirms this. In addition to the typically ominous, raw parts, there is some dose of melody and very visible riffs. And this aesthetics... Perfectly corresponds with music. The EP cover also needs some serious compliments. Robert A. von Ritter has done a great job here!
I am glad that our underground scene can still crow about records of such undeniable quality as "Rydwany Ognia" and so effectively sweep away the competition. I remember how promising The Devil's Sermon debut was and with what curiosity I looked forward to the material they would present us in the future. This EP did not disappoint and raised the bar even higher. To sum up, that's what this art is all about and that's how it should be done! A piece of amazing Black Metal!

Dead Dogs' Howl - Mausoleum of Confessed Thoughts (Fallen Temple 2020)

"Mausoleum of Confessed Thoughts" - ubiegłoroczne i pierwsze demo Dead Dog's Howl - doczekało się właśnie swojej wersji kompaktowej, zatem jest okazja, żeby trochę je przybliżyć, a zrobić to trzeba koniecznie. Dostajemy tu osiemnaście minut posępnego, surowego Black Metalu bardzo zbliżonego do greckiej szkoły grania spod znaku Necromantii / wczesnego Rotting Christ, zmieszanego dodatkowo z wyraźnymi doomowymi naleciałościami. Już po pierwszym odsłuchu, mimo iż jest to znana stylistyka, miałem wrażenie, że czegoś takiego jeszcze nie słyszałem, czegoś tworzącego tak niesamowicie cmentarny i niepokojący klimat. Byłem zaintrygowany do tego stopnia, że mógłbym pokusić się o stwierdzenie, że Dead Dog's Howl stworzyli na tym materiale swój własnych gatunek, osobistą niszę, którą można by określić mianem Crypt Metalu / Graveyard Metalu. Tak, atmosfera i dźwięki, jakie usłyszycie na tym demie aż się o to proszą. Hipnotyczny, transowy wydźwięk, mówiono-szeptane wokale, subtelna obecność klawiszowego tła oraz obskurne, acz wyraziste brzmienie tworzą iście grobowy pejzaż.
Materiał, choć krótki, wart jest uwagi, a i nabycia. Jest oryginalny, w pewnym stopniu nowatorski, a i czerpiący ze szlachetnych wzorców. Koniecznie sprawdźcie sobie "Mausoleum of Confessed Thoughts", szczerze polecam!

https://deaddogshowl.bandcamp.com/releases
https://shop.fallentemple.pl/

English translation:

"Mausoleum of Confessed Thoughts" - last year's and first demo of Dead Dog's Howl - has just got its compact version, so there is an opportunity to present it a bit, and it has to be done without a doubt. We get here eighteen minutes of bleak, raw Black Metal very similar to the Greek school in the vein of Necromantia / early Rotting Christ stuff, mixed additionally with visible doom influences. Already after the first listening, despite the fact that it is a well-known style, I had the impression that I had not heard anything like that before, something creating  so incredibly graveyard and disturbing atmosphere. I was intrigued to the point that I could be tempted to say that Dead Dog's Howl created their own genre on this material, a personal niche that could be called Crypt Metal / Graveyard Metal. Yes, the atmosphere and sounds you'll hear on this demo are asking for it. Hypnotic, trance overtones, spoken/whispered vocals, the subtle presence of the keyboard background and obscure but expressive sound create a truly grave-like landscape.
The material, although short, is worth attention and purchase. It is original, somewhat innovative, and derived from noble patterns. Be sure to check out "Mausoleum of Confessed Thoughts", I highly recommend it!

I Myrkri - Drivende i Dødens Æter (Wolfspell Records 2020)

Tak oto doczekaliśmy się drugiego albumu amerykańsko-duńskiego black metalowego sojuszu I Myrkri. Dwójka bije na głowę debiut i przynosi nam zimny, pełen atmosfery Black Metal, którego najsilniejszą stroną są riffy i właśnie klimat, jaki tworzy. Przypomina mi to niektóre działa Darkthrone, Taake, Xasthur czy wczesnego Kampfar. Przez skutą lodem i surową taflę kompozycji przebija nawet odrobina melodii, które współgrają z "leśnym" charakterem albumu. "Drivende i Dødens Æter" ma również pewne elementy, które można byłoby kojarzyć również z ambientem, zwłaszcza intro do płyty. Całość materiału jest utrzymana w podobnym, spójnym charakterze, nie ma tu zbytnich urozmaiceń, ale wszystko chodzi tu jak należy. Dodatkowe zabiegi byłyby tu zbędne. Słucha się tego dobrze i mimo że raczej nie spotka się tu diametralnego zaskoku, koła się tu nie odkrywa, to płyta się broni i zostaje na dłużej w pamięci. Muzycy I Myrkri mają wyczucie tego, co tworzą, a i potrafią nadać swojej muzyce odpowiedniego charakteru i świeżości, mimo że jest to bardzo mocno zakorzenione w znanych starociach. Z czystym sumieniem mogę ją polecić, na pewno jest to jedna z ciekawszych nowości początku roku jeżeli chodzi o Black Metal. Warto posłuchać i warto nabyć.

https://www.facebook.com/imyrkriblackmetal/
https://imyrkri.bandcamp.com/
https://wolfspell.pl/

English translation:

That's how we got to the second album of the American-Danish black metal alliance I Myrkri. Second one is absolutely far more better and brings us a cold Black Metal full of atmosphere, which strongest element are riffs and the climate it creates. It reminds me of some of the Darkthrone, Taake, Xasthur and early Kampfar works. Raw and ice-cold surface of the compositions can't hide a bit of melodies that harmonize with the "forestal" character of the album. "Drivende i Dødens Æter" also has some elements that could be associated with ambient, especially the intro to the album. The whole material is kept in a similar, coherent character, there is not much variety here, but everything is as it should be. Additional musical elements would be unnecessary here. This is enjoyable and even though there is hardly any surprise here, the wheel is not rediscovered, the record defends itself and stays in the memory for a significant time. Musicians of I Myrkri have a sense of what they create and can give their music the right character and freshness, even though it is very deeply rooted in known antiques. With a clear conscience I can recommend it, it is certainly one of the most interesting new releases of the beginning of the year when it comes to Black Metal. Worth listening and worth buying.

Vermisst - Zmierzch Stalowej Ciemności (Fallen Temple 2020)

Po dwóch demach i splicie z Plaguespawn przyszedł czas na pierwszy szerszy materiał od Vermisst. EP "Zmierzch Stalowej Ciemności" kontynuuje black metalową krucjatę, jaką zespół rozpoczął 2 lata temu. Dalej serwuje nam sztukę inspirowaną takimi aktami jak Kvist, Taake czy stare poczynania Satyricon, Enslaved z czasów demówek oraz chociażby Manes. Jednym słowem, Norwegia się kłania. Nawet layout jest zrobiony w czerni i bieli, co również nawiązuje do tego, jak płytki z BM były niegdyś wydawane, jaka estetyka była tu charakterystyczna. Ale to nie wszystko. Panowie czerpią w swej muzyce nie tylko ze sceny skandynawskiej, ale i polskiej. Da się tu tak samo usłyszeć wczesny Graveland, North czy też Behemoth. Zdaje się, że zespół oddaje tu wyraźny hołd właśnie tym zespołom i ich wczesnym dokonaniom. Dostajemy tu pięć fajnych, staroszkolnych kompozycji. Dwie z nich - otwierający EP "Morkelokk" oraz zamykający "Det Skjulte", to puszczenie oka w kierunku Dungeon Synthu / Dark Ambientu, zwłaszcza ten zwieńczający EPkę. Jest to trochę w stylu tego, co pojawiało się na pierwszych trzech płytach Burzum. Jestem zaskoczony, bo Vermisst pokazał, że i w takim graniu świetnie by się odnalazł. Pozostałe trzy utwory to już czysto black metalowe twory (pragnę zaznaczyć, że z polskimi tekstami!). Surowo brzmiące, z odpowiednią atmosferą i duchem dawnych dni sceny. Słucha się tego wyśmienicie, mimo że to totalnie nic nowego. Ale czy musi? Wcale nie, jeżeli reprezentuje solidną jakość. Tak jest w przypadku Vermisst! Nie pozostaje mi nic innego, jak gorąco polecić wam tę płytkę!

https://shop.fallentemple.pl/
https://fallentemple.bandcamp.com/album/zmierzch-stalowej-ciemno-ci

English translation:

After two demos and a split with Plaguespawn, it's time for the first wider material from Vermisst. EP "Zmierzch Stalowej Ciemności" continues the black metal crusade the band started 2 years ago. It also serves us an art inspired by such acts as Kvist, Taake or the old Satyricon, Enslaved from the demo period and even Manes. In a word, Norway rules here. Even the layout is made in black and white, which also refers to how BM records were once issued, what aesthetics were characteristic here. But it is not everything. The gentlemen draw in their music not only from the Scandinavian scene, but also from Polish one. Early Graveland, North or Behemoth can be heard here equally. The band seems to pay tribute to these bands and their early achievements. We get five cool, old-school compositions. Two of them - opening "Morkelokk" and closing "Det Skjulte", are winking towards Dungeon Synth / Dark Ambient, especially the ending one. It's a bit like what appeared on the first three Burzum albums. I'm surprised because Vermisst showed that they would perform good stuff in such style as well. The other three tracks are pure Black Metal (I would like to point out that they're with Polish lyrics!). Raw sounding, with the right atmosphere and the spirit of the old days of the scene. You can hear it perfectly, although it is nothing new. But must it be? Not at all if it represents solid quality. This is the case with Vermisst! There is nothing else for me to do but recommend this material to you!

Automb - Chaosophy (Witching Hour Productions 2020)

Minęły dwa lata od bardzo dobrego "Esoterica" i już mamy jego następcę. "Chaosophy", bo taki tytuł nosi najnowszy album amerykańskiego tria z Automb, to kolejny krok naprzód w odmęty black metalowej sztuki, połączenia starych wpływów z nowoczesnym brzmieniem, jeszcze większą dawką mroku i klimatu (ta diabelsko-pogańska estetyka jest totalnie w punkt). Death metalowe wpływy coraz bardziej ustępują tu typowo black metalowym, może poza wokalem Danielle. Słychać tu silne wpływy Dissection, Hate, Belphegor czy Behemoth. Album ma potężne brzmienie, jeszcze lepsze niż na pierwszej płycie, albo jest to efekt tego, że same kompozycje mają jeszcze więcej dynamiki i "mięsa na kulę". Stąd taki, a nie inny mój odbiór. Świetne partie gitar, chwytliwe riffy (szacun, Serge!), mocny wokal Danielle, no i Scott Fuller (Morbid Angel) za garami - czy może być lepiej? Widać, że zespół się rozwija, idzie za ciosem i nie spoczywa na laurach. Mamy tu 9 kompozycji i każda jest przynajmniej dobra, a nawet bardzo dobra, to naprawdę wysoki poziom wykonawczy i kompozytorski, a w ramach hybrydy Black/Death to już naprawdę niemal pierwsza liga. "Chaosophy" jest dopracowany, przemyślany i spójny - takiej właśnie płyty można było od zespołu oczekiwać, potwierdzenia konsekwencji i kunsztu. Moim zdaniem wypełnili to zadanie bezbłędnie. Cieszy mnie też fakt, że po raz kolejny płytę Automb wydaje wytwórnia z Polski, tym razem sztafeta została przekazana Witching Hour. Widać, że polscy wydawcy wiedzą, co dobre i potrafią przygarnąć pod swój dach autentycznie zajebiste zespoły, a do takich Automb należy bezapelacyjnie. Bierzcie "Chaosophy" w ciemno!!!

https://www.facebook.com/autombmetal/
https://automb.bigcartel.com/
https://store.witchinghour.pl/

English translation:

It's been two years since the very good "Esoterica" and we already have its successor. "Chaosophy", because this is the title of the latest album by the American trio from Automb, is another step forward in the depths of Black Metal art, combining old influences with modern sound, an even greater dose of darkness and climate (this devilish-pagan aesthetics are totally to the point). Death metal influences are intensively disappearing in favour of black metal ones, maybe apart from Danielle's vocals. Strong influences of Dissection, Hate, Belphegor and Behemoth are heard here. The album has a powerful sound, even better than the first, or it is the effect that the compositions themselves have even more dynamics and are more meaty. That is why I grade it like that. Great guitar parts, catchy riffs (respect, Serge!), strong vocals by Danielle, and Scott Fuller (Morbid Angel) behind drums - could it all be better? You can see that the band is developing, gaining their momentum and striking with full force. We have 9 compositions here and each is at least good, even very good, it's a really high level of performance and composition, and under the Black/Death hybrid it's really almost the first league. "Chaosophy" is refined, well-thought-out and coherent - such an album could be expected from the band, confirmation of consistency and craftsmanship. In my opinion they fulfilled this task flawlessly. I am also pleased that once again the Automb record is released by a Polish label, this time the baton was handed over to Witching Hour. You can see that Polish publishers know what is good and can take genuinely awesome bands under their roof, and Automb belongs to them without a doubt. Grab "Chaosophy" without hesitation!!!

Titan Mountain - Monumental Furious Shadow Metal (Artyrant Records 2020)

Po wielu latach milczenia pod tą nazwą powraca do nas na moment Titan Mountain - w latach 90-tych wykonujący bardzo dobry, klimatyczny, lekko melodyjny Black Metal w stylu starego Limbonic Art, Emperor czy kolegów po fachu z przasnyskiego Thirst. "Monumental Furious Shadow Metal" (cóż za tytuł!) to po części powrót do tamtych lat i połączenie starego materiału z nowym w instrumentalnej formie. Nazgrim już dawno odszedł od Black Metalu, skupiając się na melodyjnym graniu i symfonice, odrobinie progresji, i to na tym albumie słychać. W teoretycznie black metalowy schemat wpisane zostało bardzo wiele wpływów, o których zastosowanie chyba mało kto by się pokusił. Poza elementami symfonicznymi, wkradają się nam tu nuty rockowe, folkowe, power metalowe, thrashowe czy elementy Metalu progresywnego. No i najważniejsza rzecz - na pierwszym planie jest gitara i solówki. Tutaj warto wspomnieć, że Nazgrim pokusił się o zaproszenie paru muzyków, aby udzielili się na płycie, m.in. przy gitarowych solach, perkusji czy partiach fletu (szacun dla Moniki Buller). Wyszedł materiał bardzo nieszablonowy, muzycznie bogaty (kompozycje trwają tu średnio po 9 minut), ale niekiedy mam wrażenie trochę niespójny i odrobinę przekombinowany, ale to tylko moja subiektywna ocena. Mam wrażenie, że chcąc połączyć stary materiał z nowymi inspiracjami muzycznymi ten leżący u podstaw zatracił swój klimat i magię - rozjechał się po różnych stylach. Niemniej nie mogę odmówić pracy i warsztatu, jaki na tym krążku mocno słychać. Każdy utwór jest inny i z każdego można wydobyć zupełnie różne odniesienia. Jednym słowem - powstała płyta, która skierowana jest do słuchaczy lubiących gitarową wirtuozerię i eksperymenty, żonglowanie różnymi typami grania. Ja, mówiąc szczerze, do takich nie należę, ale nie wolno mi nie docenić umiejętności i pracy, jaka została włożona w "Monumental Furious Shadow Metal". Mimo wszystko na dobre zostanę przy starych demach/płytach Titan Mountain, bo jednak tamte twory to coś, co w 100% do mnie przemawia.

Kontakt do Nazgrima: nazgrim@o2.pl
https://www.youtube.com/nazgrim77

English translation:

After many years of silence under this name, Titan Mountain returns to us for a moment - in the 90s performing very good, atmospheric, slightly melodic Black Metal in the style of old Limbonic Art, Emperor or colleagues from Thirst from Przasnysz (Poland). "Monumental Furious Shadow Metal" (what a title!) is partially a return to those years and a mix of old material with a new one in an instrumental form. Nazgrim has left Black Metal long time ago, focusing on melodic playing and symphonics, a bit of progression, and this is what you can hear on this album. To Black Metal scheme a lot of influences were added - probably hardly anyone would be tempted to apply such solutions. In addition to symphonic parts, rock, folk, power metal, thrash and progressive metal elements can be found. And the most important thing - guitar and solos are in the foreground. It is worth mentioning here that Nazgrim invited some musicians to contribute to the album, including guitar solos, drums and flute parts (congrats to Monika Buller). Very unconventional, musically rich material was created (the compositions last for an average of 9 minutes), but sometimes I have an impression that it is incoherent and a bit over-the-top, but this is only my subjective opinion. I have the feeling that wanting to combine old material with new musical inspirations, the underlying one has lost its atmosphere and magic - it disappears through different styles. However, I can't refuse the workshop and hard work that are strongly heard on this album. Each song is different and you can get completely different references from each one. In a word, the album is addressed to listeners who like guitar virtuosity and experiments, mixing various types of playing. Honestly, I don't belong to such, but I do not underestimate the skill and work that was put in "Monumental Furious Shadow Metal". After all, I will stick to old demos/albums from Titan Mountain for good, because this stuff is something that appeals to me in 100%.

Schattenfall - Das Verderben EP (Redefining Darkness Records/Wolfspell Records 2020)

Po dwóch długograjach i chwili oddechu z kolejnym materiałem atakuje niemiecki Schattenfall. EP "Das Verderben" to krótki (niecałe 24 minuty), acz wciągający materiał. Mamy tu Black Metal utrzymany w wolniejszych tempach (są oczywiście okazyjne przyspieszenia, ale jednak wolne/średnie tu dominują) z naciskiem na mroczną, niepokojącą, czasem depresyjną atmosferę wciągającą słuchacza w swoją otchłań. Coś w sam raz dla fanów przede wszystkim Bethlehem, ale też Drudkh czy nawet Lunar Aurora. Są tu trzy rozbudowane kompozycje, które nie spiesząc się budują bardzo fajny, momentami mantryczno-hipnotyczny klimat. Mamy tu również dość chwytliwe riffy. Niby z pozoru proste, powtarzające się, ale mające tutaj swój urok. Miejscami mam wrażenie, że słyszę stary dobry Moonspell z czasów "Wolfheart". Trochę podobnie zbudowany jest tam słynny "Alma Mater". Wokal na albumie jest oczywiście szorstki, skrzekliwy, czasem przechodzący w nico czystszy, jakby chóralny. Bardzo dobrze współgra z oprawą muzyczną. Całości słucha się wyśmienicie. Przyznam się bez bicia, że poprzednich płyt Schattenfall nie słyszałem, ale ta EPka bardzo zachęciła mnie, żeby te zaległości nadrobić. Jeżeli nie znacie, wam również polecam. Na tę chwilę sięgajcie po "Das Verderben", bo warto!

https://wolfspell.pl/
https://schattenfall.bandcamp.com/
https://www.facebook.com/SchattenfallOfficial/

English translation:

After two longplays and a moment of breath, German Schattenfall attacks with another material. EP "Das Verderben" is a short (less than 24 minutes), but addictive stuff. Black Metal we have here is kept at slower pace (there are of course occasional faster parts, but slow/mid ones dominate here) with emphasis on the dark, disturbing, sometimes depressive atmosphere drawing the listener into its abyss. Something just right for fans of primarily Bethlehem, but also Drudkh or even Lunar Aurora. There are three expanded compositions here that, without rushing, build a very cool, sometimes mantric and hypnotic atmosphere. We also have quite catchy riffs here. Apparently simple, repetitive, but having their charm. In some places I have the impression that I hear the good old Moonspell from the period of "Wolfheart". The famous "Alma Mater" is built in a similar way at some point. The vocals on the album are obviously rough, screeching, sometimes turning into a cleaner, as if choral. It goes very well with the music. The whole EP turns of really great while listening. I admit that I haven't heard previous Schattenfall albums, but this EP encouraged me to catch up. If you don't know it, I recommend it to you. For now, reach for "Das Verderben" because it's worth it!