Trupi Swąd - Nekromancja (Putrid Cult 2022)

Przyznam, że na pierwszy, pełny album Trupiego Swądu czekałem bardzo. Demo "W Imię Diabła" było nader obiecujące, było czymś na swój sposób świeżym w staroszkolnym graniu, nową kombinacją wpływów i inspiracji. Dalej mamy nawiązania do brzmień pierwszych ekstremalnych ekip z lat 90. i rasowy speed/black/thrash metal. "Nekromancja" to kocioł, w którym wymieszano atmosferę starego Mercyful Fate (zwłaszcza intro wprowadza ten klimat), chwytliwość W.A.S.P., bluźnierstwo i agresję Sarcofago oraz estetykę Kata z czasów "666". No czysta poezja dla metalowych purystów, hehe! Tak, Trupi Swąd to bezpośrednie, surowe metalowe granie, które nie ogląda się na jakąkolwiek poprawność. Pierwszy album Trupiego Swądu to muzyka metalowego buntu, bardzo kojarzy mi się właśnie z pierwszą płytą Kata, debiutem Sarcofago, a nawet gdzieś tam z "Kawalerią Szatana" Turbo. Ma w sobie ducha tych materiałów. Trup się ściele, leje się krew, wykluwają się bestie, wszelkie bluźnierstwo wyrzucane jest z tekstów niczym pociski z karabinu maszynowego . Oczywiście nie brakuje nawiązań do Pierwszej Fali spod znaku Venom, wczesnego Sodom czy Bathory. Może nie jest to tak ewidentnie słyszalne z każdej strony, ale te zespoły też w tych kompozycjach siedzą. To po prostu kwintesencja starego, diabelskiego metalu! Nie przeszkadza tu nawet zaprogramowana perkusja, bo została zrobiona na tyle dobrze, że nie kłuje w uszy. Płyta pierwsza klasa - brać i słuchać!

https://www.facebook.com/TrupiSwadOfficialBandPage

https://www.putridcult.pl/

English translation:

I admit that I was waiting a lot for the first full-length album by Trupi Swąd. The demo "W Imię Diabła" was very promising, it was something fresh in its own way in oldschool playing, a new combination of influence and inspiration. Still we have references to the sounds of the first extreme bands from the 90s and pure speed/black/thrash metal. "Nekromancja" is a cauldron in which the atmosphere of the old Mercyful Fate (especially the intro introduces this), the catchiness of W.A.S.P., the blasphemy and aggression of Sarcofago and the aesthetics of the Kat from the time of "666" is mixed. Well, something totally for metal purists, haha! Yes, Trupi Sąd is direct, raw metal playing that doesn't seem care about any rules. The first album of Trupy Swąd is the music of metal rebellion, I associate it very much with the first album of Kat, the debut of Sarcofago, and even somewhere with "Kawaleria Szatana" by Turbo. It has the spirit of these materials. The corpse is setting the ground, the blood is spilling, the beasts emerge, all blasphemy strikes from the lyrics like bullets from a machine gun. Of course, there are also references to the First Wave under the sign of Venom, early Sodom or Bathory. Maybe it is not so evidently heard from all sides, but these bands are also hiding in these compositions. It's just the quintessence of old devil metal! Even the programmed percussion does not bother here, because it was made so well that it doesn't hurt your ears. First class stuff - grab it and listen!

Armagh - Cold Wrath of Mother Earth (First Wave Only 2019)

Tak oto dostajemy pierwszy długograj od naszego rodzimego Armagh. Po stosunkowo obiecującej EPce Panowie powrócili ze zdwojoną siłą i można śmiało powiedzieć, że w chwili obecnej są jedną z czołowych polskich ekip parających się hołdem dla tzw. pierwszej fali Black Metalu. W muzyce Armagh znajdzecie nie tylko naleciałości Venom, Bathory czy Mercyful Fate, ale również (i może przede wszystkim) Running Wild z czasów "Gates to Purgatory" i "Branded and Exiled", Kata i ich "666" oraz pierwszych dwóch albumów Living Death - a zatem zespołów z łatką Heavy/Speed w tej bardziej mrocznej odsłonie. I nie ma co czarować, w tym graniu nie ma nowości ani specjalnego zróżnicowania, to stary, dobry, organiczny metal, który jedzie według tradycyjnego nań przepisu. Po prostu czysty oldschool. "Cold Wrath of Mother Earth" to przede wszystkim porywające kompozycje i zapadające w pamięć riffy, które po chwili zaczyna się nucić pod nosem. Tutaj leży siła tej płyty, w energii, prostocie i gitarowym łojeniu. Tylko tyle i aż tyle. Mi płytka weszła bez popity (nawet o siódmej nad ranem!) i udowodniła, że Panowie znają się na swojej robocie, mają pasję do grania i że na ten zespół trzeba zwrócić uwagę, a na kolejne płyty czekać warto. Dla wszystkich fanów wspomnianych wyżej klimatów - to dla Was mus! Tyle w temacie!

https://www.facebook.com/armagh.band/
Armagh on youtube

English translation:

That's how we get the first full-length from the Polish Armagh. After a relatively promising EP, the gentlemen returned double-barrelled and it can be safely said that at present they are one of the leading Polish bands paying tribute to the so-called first wave of Black Metal. In the music of Armagh you will find not only the influences of Venom, Bathory or Mercyful Fate, but also (and maybe above all) Running Wild from the times of "Gates to Purgatory" and "Branded and Exiled", Kat and their "666" and the first two albums of Living Death - so bands with the Heavy/Speed ​​patch but in its darker version. And there is no need of a further talk, there is no novelty or special diversity in this playing, it is an old, good, organic metal that goes according to a traditional recipe for it. Simply pure oldschool. "Cold Wrath of Mother Earth" is based on catchy compositions and memorable riffs, which after a while you begin to croon. Here lies the strength of this album, in energy, simplicity and guitar stuff. No more, no less. The album caught my attention instantly (even at 7 o'clock in the morning!) and proved that the gentlemen know their work, have a passion for playing and that this band needs attention and it is worth waiting for next albums. For all fans of the above-mentioned stuff - this is a must for you! That's all!