Det Gamle - Rex Lucifer (Mara Production 2020)

Tak oto dostajemy trzeci już krążek od niegdysiejszych jak i obecnych muzyków Besatt (pod nazwą Det Gamle). Na "Rex Lucifer" zespół prezentuje dość oryginalną jak na dzisiejsze czasy odsłonę Black Metalu, bardzo mocno podkutą latami 80. i starym dobrym Katem. Przebiega gdzieś w tych kompozycjach ten szaleńczy i złowieszczy BM z wpływami Norwegii, jaki znamy już z Besatt, aczkolwiek dominuje tu bardziej heavy metalowa formuła, oczywiście mroczna i posępna, ale wciąż. Riffy są chwytliwe, kompozycje nie gnają tak na złamanie karku, a w tle rozbrzmiewają klawisze nadające całości rytualnego charakteru. Co więcej, wszystkie teksty są śpiewane po polsku, co też w przypadku rodzimego zespołu można zaliczyć na plus. Kompozycje same w sobie są spójne, dobrze brzmiące i przede wszystkim urozmaicone. Mamy tu ciekawe riffy, melodie pełne atmosfery grozy. Płyta ma zarówno piekielny, jak i grobowy klimat. Ma w sobie coś z otoczki, jaka towarzyszy starym horrorom z diabłem w roli głównej. Dodam też, że charakterem i estetyką "Rex Lucifer" można by postawić obok najnowszej płyty Czorta "Apostoł". Kompletnie inne brzmienie i budowanie klimatu, ale podobne podejście do samej konstrukcji numerów. Ogólnie rzecz biorąc nowy materiał Det Gamle mi siadł i to na tyle, że chętnie będę sobie do tej płyty wracał. Kawał dobrego Black Metalu w trochę innej odsłonie, niż ta najbardziej popularna. Szacun,  Panowie!

https://www.facebook.com/DetGamleBesatt/
https://awakeninginthedark.pl/

English translation:

That's how we get the third album from the past and present Besatt musicians (under the name Det Gamle). On "Rex Lucifer" they present a fairly original for nowadays type of Black Metal, very much rooted in the 1980s and good old Kat. Somewhere in these compositions hides this crazy and ominous BM with the influences from Norway, as we already know from Besatt, although the more heavy metal formula dominates here, of course dark and gloomy, but still. Riffs are catchy, the compositions do not rush to break your neck, and in the background there are keys giving the whole a ritual character. What's more, all lyrics are sung in Polish, which can also be an advantage as for a native band. The compositions themselves are consistent, with a good sound and above all varied. We have interesting riffs, melodies full of horror atmosphere. The album has both a hellish and grave-like atmosphere. It has a feeling that accompanies old horrors with the devil in the main role. I will also add that the character and aesthetics of "Rex Lucifer" could be placed next to the latest album by Czort - "Apostoł". Completely different sound and climate building, but a similar approach to the construction of songs. In general, the new Det Gamle material appealed to me so much that I will gladly come back to it more than few times. A piece of good Black Metal in a slightly different manner than the most popular one. Respect, gentlemen!

Root - Zjeveni (Zeras 1990 / Witching Hour 2020)

Root jest drugim po Master's Hammer wiodącym zespołem z Czech (niegdyś Czechsłowacji), który przyczynił się do rozwoju tamtejszej sceny ekstremalnego grania i zaznaczenia ich kraju na black metalowej mapie świata. Ten zespół to już niemal legenda. Można ich postawić obok nie tylko Master's Hammer, ale również takich grup jak Tormentor czy nasz rodzimy Kat. Root, podobnie jak wymienione przeze mnie zespoły, nie grał Black Metalu w stylu, jaki jest nam dobrze znany i jaki został zdefiniowany w latach 90. Był oryginalny, stawiający na wyjątkową atmosferę i mieszanie w tym diabelskim kotle wielu wpływów, m.in wywodzących się z Thrashu, Heavy czy bardzo wczesnej formy Death Metalu. Tę cechę dzielą poniekąd z rodakami z Master's Hammer.

"Zjeveni" jest debiutem tej grupy, debiutem, który z marszu wyrobił ich charakterystyczny styl i wizerunek (Bigboss był na scenie niemal niczym King Diamond), przynajmniej ten początkowy, który później ewoluował w kierunku bardziej epickiego grania. Na tym albumie grali jeszcze muzykę prostszą, uboższą aranżacyjnie, bardziej surową, ale wciąż niepozbawioną klimatu. Tematyką utworów rządzi szatan i okultyzm, a teksty są śpiewane w języku czeskim. Utwory co jakiś czas zmieniają tempo, występują recytacje, także atmosfera się zmienia, dzięki czemu nie wieje na płycie nudą. Rzecz jasna nie ujmuje to niczego ze spójności materiału. Bezapelacyjnie jest to jeden z klasyków wczesnego Black Metalu, jaki zrodził się za niegdysiejszą Żelazną Kurtyną.

Poniżej przedstawiam najnowszą reedycję tego materiału wydaną w tym roku przez Witching Hour Productions. Mamy tu do czynienia z dwupłytowym digipakiem ze sporą ilością archiwalnych zdjęć oraz bonusową płytą z nagraniami live z 1999 roku. Pod względem wizualnym jest to najlepsze jak dotąd wznowienie "Zjeveni", jakie się ukazało. Dostępne jest również w trzech wersjach winylowych i na kasecie.

http://rootan.net/
https://www.facebook.com/ROOT-Official-396971113678944/
https://store.witchinghour.pl/

English translation:

Root is the second leading band from the Czech Republic (once Czechslovakia) after Master's Hammer, which contributed to the development of the local scene of extreme playing and marking their country on the black metal map of the world. This band is almost a legend. You can put them next to not only Master's Hammer, but also such groups as Tormentor or our Polish Kat. Root, like the bands I mentioned, did't play Black Metal in a style that is well known to us and was defined in the 90s. It was original, putting on a unique atmosphere and mixing many influences in this devil's cauldron, including those derived from Thrash, Heavy or very early Death Metal. They share this feature with their compatriots from Master's Hammer.

"Zjeveni" is the debut of this group, the debut that created their characteristic style and image instantly (Bigboss was almost like King Diamond on stage), at least the initial one, which later evolved towards more epic stuff. On this album, they played even simpler, poorer arranged music, more raw, but still with a climate. The theme of the songs is ruled by Satan and occultism, and the lyrics are sung in Czech. The songs change the tempo from time to time, there are recitations, and the atmosphere changes, so you don't get bored listening to it. Of course, this doesn't take anything from the consistency of the material. Undoubtedly, it is one of the classics of early Black Metal that was born behind the former Iron Curtain.

Below is the latest reissue of this material released this year by Witching Hour Productions. We are dealing here with a double-disc digipack with a large number of archive photos and a bonus disc with live recordings from 1999. Visually, this is the best reissue of "Zjeveni" to date. It is also available in three vinyl versions and on cassette.

Ljosazabojstwa - Głoryja Śmierci (Godz ov War Productions 2020)

Po demie i dwóch EPkach doczekaliśmy się pełnego albumu od białoruskiej załogi z Ljosazabojstwa. Jak już niektórym z Was wiadomo, panowie parają się dość klimatyczną odmianą Death Metalu z jakby blackową atmosferą, w każdym razie jest to bardzo oryginalne i nie da się ich pomylić z nikim innym. Może nie miałem tego odczucia przy słuchania wcześniejszych materiałów, ale mam ochotę stwierdzić, że Ljosazabojstwa to taki Malokarpatan Death Metalu. Dzielą z tym zespołem tę samą atmosferę i swego rodzaju zakorzenienie w mrocznych opowieściach, otacza ich pewna charakterystyczna aura. Na "Głoryja Śmierci", poza czerpaniem inspiracji z death metalowej klasyki, pojawiają się jeszcze zagrywki typowe dla zespołów będących podwalinami dla ekstremalnego grania. Mam tu na myśli wczesny Running Wild, Slayera z czasów "Show No Mercy" czy Mercyful Fate. Czasem panowie puszczają oko do pewnych struktur o bardziej heavy/thrash metalowym zabarwieniu. Co więcej, są tu same rozbudowane kompozycje. Każda trwa średnio po dziesięć minut, co jak na oldschoolowy Death Metal jest sporą rzadkością. Jest to kolejna cecha wyróżniająca zespół i kolejna, którą mogą dzielić z Malokarpatan, chociażby w odniesieniu do ostatniej płyty Słowaków, mimo że grają w kompletnie innym stylu.

Przyznam, że przełożenie takich elementów na Death Metal stworzyło coś ciekawego w temacie, co ma potencjał i znacząco się wyróżnia, tworzy własną niszę. Zarówno płyta, jak i zespół godne uwagi, warto tego posłuchać!

https://lszb.bandcamp.com/
http://godzovwar.com/shop/pl/

English transaltion:

After the demo and two EPs, we got a full-length album from the Belarusian crew from Ljosazabojstwa. As some of you already know, gentlemen are dealing with a rather atmospheric version of Death Metal with a kind of black metal oriented atmosphere, in any case it is very original and cannot be mistaken with anyone else. Maybe I did't have this feeling when listening to earlier materials, but I want to say that Ljosazabojstwa is, let's say, a Malokarpatan of Death Metal. They share the same atmosphere and some rooting in the dark stories, they are surrounded by a characteristic aura. On "Głoryja Śmierci", apart from taking inspiration from Death Metal classics, there are also typical elements of the bands that are the foundations of extreme playing. I mean early Running Wild, Slayer from "Show No Mercy" era or Mercyful Fate. Sometimes they wink at certain structures with a more heavy/thrash metal vibe. What's more, there are only very extensive compositions here. Each one lasts ten minutes on average, which is quite rare for oldschool Death Metal. This is another feature that distinguishes the band and yet another that they can share with Malokarpatan, mostly in relation to the last album of Slovaks, although they play in a completely different style.

I admit that transfering such elements into Death Metal has created something interesting in the subject, which has potential and stands out significantly, creates its own niche. The album and the band are worth checking out!

Hell Trepanner - Macabre Smell of Rot (Fallen Temple 2020)

Swąd truchła, siarki i wszelkich innych pochodnych pachnideł bije od muzyki Hell Trepanner na kilometr. Słyszałem w swoim życiu niezliczoną ilość materiałów w temacie, ale bardzo rzadko natrafiałem na tak duszny i złowieszczy materiał w tym gatunku. To już nie tylko sam oldschool w temacie, ale i towarzysząca mu niebagatelna, cmentarna, przesiąknięta złem atmosfera. "Macabre Smell of Rot" to kompilacja nagrań z prób oraz ostatniego splitu, na jakim udzielił się ten zespół. Od razu powiem, że nie ma tu słabego numeru, po prostu nie. Wywaliłbym tylko intro "Voices from the Abyss" (to sterta bliżej niezidentyfikowanych hałasów, od których tylko głowa boli), jakie poprzedza ich część na splicie z Deshumanized i mamy perfekcyjne death metalowe wyziewy o piekielnym, a i grobowym charakterze. Drzemie w tym ten pierwotny, nieokiełznanych duch tej muzyki, echa ery demówek i wymian na taśmy. Dla bardzo wielu to wyznacznik jakości i oddania tej sztuce, i ja to niezmiernie szanuję i zawsze lubię słyszeć na nagraniach. Kto jeszcze Hell Trepanner nie zna, to "Macabre Smell of Rot" nadaje się w sam raz, aby sprawdzić sobie ten zespół!

https://www.facebook.com/HellTrepannerDeath/

https://helltrepanner.bandcamp.com/music

https://shop.fallentemple.pl/

English Translation:

Smell of corpse, sulfur and all other derivative scents surround Hell Trepanner's music from each side. I've heard countless materials in my life, but very rarely I came across such stuffy and ominous material in this genre. It is not only the oldschool in the subject, but also a substantial, cemetery-like, evil atmosphere imbued with it. "Macabre Smell of Rot" is a compilation of recordings from rehearsals and the last split that the band contributed to. I will say right away that there is no weak composition here, simply no. I would only dump the intro "Voices from the Abyss" (this is a pile of unidentified noises that only brings you headache), which precedes their part on the split with Deshumanized and we have a perfect Death Metal fumes of infernal and grave-like character. This original, unbridled spirit of this music, echoes of the era of demos and tapes exchanging is hidden in it. For many, it is a determinant of quality and devotion to this art, and I respect it and I always like to hear it on recordings. Who is not familliar with Hell Trepanner should start with "Macabre Smell of Rot", it is just right stuff to check out this band!

Atonement - Genesis of Blasphemy (Putrid Cult 2020)

Jeden z najciekawszych debiutów tego roku. Wreszcie, po dwóch latach istnienia, Atonement wydaje swoje pierwsze demo. Materiał ma niespełna trzynaście minut, ale już tyle wystarcza, aby pokazać, jaki potencjał drzemie w tym zespole. Dostajemy tu mroczny, bardzo klimatyczny, miejscami rytualny, miejscami szaleńczy Black/Death Metal z naleciałościami Doom. Jakby spotkało się ze sobą Vital Remains, Doombringer oraz stary Samael. W niektórych aspektach Atonement ma również wspólne mianowniki z inną naszą grupą, mianowicie Nekkrofukk, chociaż Panowie idą bardziej w kierunku Death Metalu w miejscach, w których zespół Lorda K. ewidentnie wybiera ścieżkę black metalową. No i jest tu mniej surowe brzmienie. To energiczny, wciągający materiał, którego słucha się jednym tchem i który autentycznie wciąga. Tak, ma w sobie to coś. Jest w tym zarówno oldschool, jak i ten potrzebny powiew czegoś nowego, mimo wciąż tej samej formuły. Boli mnie trochę fakt, że "Genesis of Blasphemy" pojawiło się tylko na kasecie, i tylko w 70 egzemplarzach. To demo prosi się o CD lub chociaż siedmiocalowy winyl. Ze swojej strony bardzo Atonement polecam, to tegoroczny mus na liście debiutów (chociaż członkowie zespołu to już starzy wyjadacze).

https://www.putridcult.pl/
https://www.facebook.com/Atonement-Band-Poland-101367137985612/

English translation:

One of the most interesting debuts of this year. Finally, after two years of existence, Atonement releases their first demo. The material has less than thirteen minutes, but it is enough to show what potential lies in this band. We get here dark, very atmospheric, sometimes ritual, sometimes crazy Black/Death Metal with Doom influences. As if Vital Remains, Doombringer and old Samael met in one place. In some aspects Atonement also has something in common with other Polish group, namely Nekkrofukk, although the gentlemen are moving more towards Death Metal in places where Lord K.'s band clearly chooses the Black Metal path. And here there's less raw sound. It's energetic, addictive material that you listen to in one go and that draws you attention immediately. Yes, it has "that thing". There is both oldschool and this necessary breeze of something new, despite the same formula. It hurts me a bit that "Genesis of Blasphemy" appeared only on tape, and only in 70 copies. This demo is asking for a CD issue or least 7-inch vinyl. Personally, I highly recommend Atonement, this is this year's must when it comes to debut stuff (although the band members are not new on the scene).

Old Skull - Death Rattle (Putrid Cult 2020)

Old Skull to oldschool, death metalowy, rzecz jasna. Stary, nawiązujący do czasów tape tradingu i klasyki gatunku, ale jakiś taki świeży w tej swojej starości. Na EPce "Death Rattle" jest Szwecja, jest Wielka Brytania spod znaku Bolt Thrower, a i Holandia Asphyxem pachnąca. Wszystko podane w kipiącej dynamiką formie. A i skojarzenia z Cannibal Corpse też mam, ale to bardziej przez trupią okładkę przyozdobioną jeszcze bebechami. Jest gęsto, ciężko, ale klarownie, tutaj brudów brzmieniowych zbytnio nie uświadczycie, tu nie to jest celem, mimo podziemnego charakteru grupy, jak i samego wydawnictwa. Panowie parcia na tzw. szkło nie mają, rzeźbią z pasją swoją ulubioną muzę i mają wywalone na to, co pomyślą inni. Jeżeli interesuje kogoś czysty Death Metal bez zbędnych udziwnień, to trafił pod właściwy adres. To jest generalnie jedna z postaci, w jakiej pojawia się esencja tego stylu grania. "Death Rattle" śmiało można ocenić jako Metal Śmierci wręcz podręcznikowy. Dziewiętnaście minut walca, przy którym przypominają się co lepsze materiały w temacie, a i przy okazji te bardziej bujające, jak późniejsze tytuły Entombed czy Dismember. Mogę z czystym sumieniem polecić.

https://www.putridcult.pl/
https://www.facebook.com/69oldskull69/

English version:

Old Skull is simply oldschool, death metal of course. Old, referring to the times of tape trading and the classics of the genre, but somehow fresh in its old style. On the "Death Rattle" EP you can find Sweden, there is Great Britain under the sign of Bolt Thrower, and the Netherlands with Asphyx smell. Everything served in a dynamic form. And I also have associations with Cannibal Corpse, but it's more because of the cadaveric cover decorated with gutters as well. It is densely, heavily, but clearly, here you will not hear the dirt of sound, it is not the goal here, despite the underground character of the group and the release itself. These gentlemen are not searching for fame or so, they play their favorite music with passion and don't give a damn about what others think. If someone is interested in pure Death Metal without any unnecessary oddities, then he/she has come to the right address. This is generally one of the forms in which the essence of this style can be presented. "Death Rattle" can easily be described as Death Metal textbook example. Nineteen minutes of bulldozer, which reminds of the best materials in the subject, and by the way the more rocking ones, like the later titles from Entombed or Dismember. I can recommend it with a clear conscience.

Hellhammer - Apocalyptic Raids (Noise Records 1984/ BMG 2020)

Materiał historyczny, jedna z niezaprzeczalnych podwalin Black Metalu, inspiracja dla tylu zespołów, że ciężko zliczyć. Sam zespół jest też przykładem grupy, przy której tak ostatnio nadużywane słowo jak "kult" znajduje swoje pełne uzasadnienie. Bo to, cholera, jest kult! Hellhammer, pomijając już same demówki, i ich nagrany w 1984 roku "Apocalyptic Raids", był wtedy istnym diamentem podziemnej sceny, który już za chwilę miał stać się brylantem w postaci Celtic Frost. Venom rządzili w kwestii brutalności, szybkości, natomiast Hellhammer miażdżył surowością, ciężarem i mrokiem swoich kompozycji. To było miejscami tak piwniczne i złowieszcze, że deklasowało wszelkie materiały, które w tamtym czasie mogły pretendować do miana najbardziej ekstremalnych. Co prawda w 1984 mamy do czynienia z debiutem Bathory, lecz ten, podszyty punkiem, oscylował wokół szybszych i bardziej prostolinijnych kompozycji, bliżej mu było do Venom. Hellhammer zwolnił trochę obroty, postawił szczególnie na brud brzmienia, przygniatającą atmosferę i ciężkie riffy, posępny klimat podszyty śmiercią, makabrą i apokaliptycznymi wizjami. "Apocalyptic Raids" to pierwszy materiał z Martinem (jako Salyed Necros) na basie i ostatni zespołu pod szyldem Hellhammer (pomijając kompilację "Death Metal"). Można zauważyć na tej EPce, jak znacząco - będąc wciąż piwnicznym truchłem - wzrosła jakość materiałów grupy w stosunku do dem. Materiał ten niósł nową energię i pomysły nie tylko do samej muzyki, ale i również do tekstów. To tutaj możemy znaleźć m.in. słynny coverowany przez masę zespołów (np. Behemoth) "Horus/Aggressor" oraz niemal 10-minutowy "Triumph of Death", w którym znajdziecie jedne z najbardziej szaleńczych wokali swojego czasu. Niestety, krytyka nie pozostawiła na "Apocalyptic Raids" suchej nitki, a Hellhammer zaczął ginąć przytłoczony nowymi materiałami Slayera, Metalliki, Mercyful Fate, czy Metal Church. Ich umiejętności rosły, ale było to wciąż strawne tylko dla niewielkiej ilości osób, zwłaszcza brzmieniowo. Zespół, bojąc się o utratę możliwości wydania albumu, porzucił szyld Hellhammer, przeistaczając się w Celtic Frost i proponując wydawcy nowy koncept działania. Udało się, dzięki czemu jeszcze w tym samym roku powstał dobrze znany "Morbid Tales". Reszta to już historia, ale o Hellhammer nikt nie zapomina i nigdy nie zapomni! Bez tej nazwy ekstremalna scena nie wyglądałaby tak samo, nie byłoby Celtic Frost czy chociażby Darkthrone, jaki obecnie znamy. To zespół i materiał o niesamowitym znaczeniu!

Poniżej najnowsze wznowienie "Apocalyptic Raids", powstałe przy udziale Toma Warriora. Płyta wydana jest w gustownym digibooku z mnóstwem archiwalnych zdjęć i wspomnieniami spisanymi przez Toma. Wydawnictwo dostępne jest zarówno na CD, jak i na winylu.

https://www.facebook.com/NoiseRecordsLebt/

http://www.noiserecords.net/

English translation:

Historical material, one of the undeniable foundations of Black Metal, an inspiration for so many bands that it's hard to count. The band itself is also an example of a group where so recently abused word as "cult" finds its full justification. Because it is a damn cult! Hellhammer, apart from the demos themselves, and their "Apocalyptic Raids" recorded in 1984, was then a real diamond of the underground scene, which was about to become a brilliant in the form of Celtic Frost. Venom ruled in terms of brutality and speed, while Hellhammer crushed with rawness, weight and darkness of their compositions. It was so basement-like and in some parts ominous that it outclassed all materials that at that time could claim to be the most extreme. It is true that in 1984 we deal with the debut of Bathory, but this new band, filled with punk, oscillated around faster and more straightforward compositions, it was closer to Venom. Hellhammer slowed down a bit, focused especially on the dirt of the sound, the overwhelming atmosphere and heavy riffs, the bleak climate lined with death, macabre and apocalyptic visions. "Apocalyptic Raids" is the first material with Martin (as Salyed Necros) on bass and the last one under the Hellhammer banner (apart from the "Death Metal" compilation). On this EP it can be seen how significantly, being still in underground, the quality of the group's materials increased in relation to the demos. It brought new energy and ideas not only to the music itself, but also to the lyrics. Here we can find the famous "Horus/Aggressor" covered by a lot of bands (eg. Behemoth) and the almost 10-minute "Triumph of Death", in which you'll find one of the craziest vocals of your time. Unfortunately, the critics hammered "Apocalyptic Raids", and Hellhammer began to die, overwhelmed by new materials from Slayer, Metallica, Mercyful Fate or Metal Church. Their skills grew, but it was still digestible only to a small number of people, especially in terms of sound. The band, afraid of losing the opportunity to release the album, abandoned the Hellhammer sign, transforming into Celtic Frost and proposing a new concept to the publisher. It worked, thanks to which the well-known "Morbid Tales" was created the same year. The rest is history, but nobody forgets about Hellhammer and will never forget! Without this name, the extreme scene wouldn't look the same, there wouldn't be Celtic Frost, or even Darkthrone as we now know it. This is a band and material of incredible importance!

Below is the latest reissue of "Apocalyptic Raids", made with the participation of Tom Gabriel Fisher. The album is released in a beautiful digibook with lots of archive photos and memories written by Tom. The issue is available on both CD and vinyl.